در پاسخ به یکی از خوانندگان
مطلبی را به اختصار پیرامون حکومتهای توتالیتر و در پاسخ به شما نوشتم اما
آن را به صورت پست جداگانه قرار دادم تا برای دیگردوستان هم قابل ارجاع
باشد همانطور که آنجا هم اشاره کردم تصور کنید مکتبی در برگیرنده ی صحیح
ترین و اصولی ترین راه اعتلای بشر باشد مادامی که آن(باید ونبایدهای آن) را
به صورت ایدئولوژی حکومتی در آوریم و بر مبنای آن دیگر تفکرات را بی اعتبار
قلمداد کرده(انحصار) و از گسترش ایشان جلوگیری به عمل آوریم سرانجامی جز
دیگر حکومتهای توتالیتر نخواهیم داشت . مسلما هر حزب یا گروه سیاسی اندیشه
ای خاص خود را دارد که ممکن است طرفداران آن به قدرت برسند اما این توفق
نباید به حذف نظرات مخاف بیانجامد آنچنان که در میهن ما انجامید.
در مورد اندازه ی درستی عبارت "جمهوری اسلامی":
اگر منظور از جمهوری شیوه ای از حکومت باشد که در آن ابتدا تمام گرایشات
فکری جامعه بر مبنای اصولی شناخته شده (اصول اولیه مانند حفظ تمامیت ارضی
نه یک مکتب و تفکر منسجم)و برای کسب آرای مردم و به تبع آن (در جمهوری)
دستیابی به کرسی "ریاست جمهوری" رقابت کنند محدود کردن آن به یک تفکر خاص و
به کار بردن ترکیباتی همچون جمهوری کمونیستی یا جمهوری سوسیالیستی و مانند
آن نفی موجودیت آن است چون به حذف دیگر گرایشات جامعه انجامیده اساسا
"انتخاب شدن" را بی معنا می سازد اینکه آیا "جمهوری" شیوه ی مناسبی برای
حکومت داری است یا خیر بحث دیگری است اما در مورد "جمهوری اسلامی" همانطور
که خود آقایان هم به کار می برند صحیح تر آن است که بگویید "حکومت اسلامی"
.
مفهوم
توتالیتر
اصطلاح "توتالیتر" از ریشه
ی لاتینی توتوس
و به مفهوم "همه" مشتق شده و به چم
جامع و فراگیر است .
در واژگان سیاسی اصطلاحا به آن دسته از رژیمهایی "توتالیتر" می گویند که
دارای ویژگیهای زیر باشند :
۱ـ نظارت دولت بر کلیه ی شئون فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی .
۲ـ انحصار قدرت سیاسی در دست یک گروه حاکم .
۳ـ حذف کلیه ی اشکال نظارت دموکراتیک جامعه.
۴ـ توسل به ترور و خشونت برای سرکوبی هر نوع مخالف.
۵ ـ تسلط یک فرد در راس حزب و دولت (دولت در مفهوم فراگیر ).
۶ـ تلاش برای شکل دادن یک جامعه بر اساس ایدئولوژی حاکم .
۷ـ تجهیز همه قوای جامعه در راه اهداف حکومت و از میان بردن استقلال فردی .
برگرفته از : [فرهنگ سیاسی ,غلامرضا علی بابایی
]
دو
نمونه توتالیتر و کارکردهایشان
نمونه های متعددی را از حکومتهای "توتالیتر" در یک قرن گذشته سراغ داریم
(به طور کلی هر "توتالیتر"ی را باید "دیکتاتوری" دانست اما هر دیکتاتوری
الزاما "توتالیتر" نیست) که به اختصار دو نمونه از شاخص ترینهایشان را
مقایسه می کنم : نظام مارکسیستی شوروی و ناسیونال سوسیالیسم آلمان نازي .
آنچنان که هویداست کمونیسم بر مبنای برابری نوع بشر شکل گرفته اما مکتب
نازیسم با ایدئولوژی کاملا متضاد بر اختلافات انسانی و برتری عده ای بر عده
ی دیگر تکیه دارد این دو دیدگاه از بنیان متضاد هستند اما آنگاه که عملکرد
این دو حکومت با دو دیدگاه مخالف و متعارض را در طول مدت حیاتشان مقایسه
کنیم اندازه ی نزدیکی و شباهتشان را بیشتر در می یابیم . هر دو به غایت
ایده آلیست و آرمانگرایند؛ تمامی تفکرات مخالف را نفی کرده و بی ارزش می
شمارند؛ مخالفان خود را به فجیع ترین شکل قلع و قم می کنند. اقتصاد دولتی
را گسترش داده و اهرمهای اقتصاد را در دست می گیرند . هر دو گروه تعریف
خاصی را از انسان ارایه می کنند و شهروندان خود را تنها در یک چارچوب از
پیش تعیین شده می پذیرند ؛ از نوع مدل مو تا پوشش و رفتار و سکنات را برای
مردم مشخص می سازند و با استفاده از انحصارات رسانه ای تبلیغات مشابهی
ارایه داده و از شیوه های یکسان سرکوب مخالفین بهره می گیرند. با گذشت زمان
و مقایسه ی ایشان در می یابیم که این دو اسامی متفاوت و در عوض عملکردی
کاملا مشابه دارند !
بنابر مجموعه خصوصیاتی که در ابتدا آمد, نظام حاکم بر ایران نیز یک حکومت
"توتالیتر"است از این لحاظ من هیچ تفاوتی بین این حکومت با توتالیتر دیگر
نمی شناسم (که مهمترین مشخصه ی آن "ایدوئولوژیک" بودن است) . اینکه ما بر
مبنای پذیرش کدام مکتب حکومتی را بنا کنیم و بر اساس کدام ایدئولوژی باید و
نبایدهای آن را معلوم سازیم تفاوتی ندارد؛ اسلامی بودن یا مسیحی بودن یا بی
دین بودن یک حکومت توتالیتر تغییری در عملکرد آن ایجاد نمی کند آنچه که مهم
است جلوگیری از تسلط یک تفکر خاص در تمام ارکان حکومتی است به گونه ای که
آن را به صورت تفکر غالب و معیار سنجش درستی و نادرستی در آورده , هرگونه
تفکر دیگر را بی ارزش تلقی کند ؛چنانکه اگر درست ترین اصول موجود در جهان
را هم در اختیار داشته باشیم در نتیجه تغییری ایجاد نخواهد شد .
