محمد حسين بهجت تبریزی متخلص به "شهریار", شاعر برجسته ی آذری در چکامه ی زیر به بیان دلبستگی های میهنی خود پرداخته و موکدا هم میهنان آذری را از  "نژاد آریان" (و نه آغوزی) می خواند .

با توجه با اینکه جماعت وطن فروش و بیگانه پرست "پانترک", تا کنون از بسیاری فلاسفه, دانشمندان , مورخین و چکامه سرایان به سبب ابراز عقاید ایران دوستانه, با عبارت مجعول و مضحک "نوکران شوونیسم فارسی" یاد کرده اند و با استناد به منطق بی منطق این قبیل بي هویت هویت طلب, شهریار را هم باید نوکر شوونیسم فارسی دانست

اختلاف لهجه , ملیت نزاید بهرکس                              ملتی با یک زبان کمتر به یاد آرد زمان

بی کس است ایران، به حرف ناکسان از ره مرو                 جان به قربان تو ای جانانه آذربایجان

تو همایون مهد زرتشتی و فرزندان تو                          پور ایرانند و پاک آیین نژاد آریان

اختلاف لهجه ملیت نزاید بهرکس                                ملتی با یک زبان کمتر به یاد آرد زمان

گر بدین منطق تو را گفتند ایرانی نه ای                        صبح را خواندند شام و آسمان را ریسمان

مادر ایران ندارد چون تو فرزند دلیر                             روز سختی چشم امید از تو دارد همچنان

بی کس است ایران،به حرف ناکسان از ره مرو                جان به قربان تو ای جانانه آذربایجان